Monday, June 06, 2005

pagdating ko sa bahay namin tahimik...yun pala nasa taas silang lahat, at dun sila kumakain...tama ba yun! pero kei lang kasi hindi pede yung 1month old ko na pamangkin sa baba...andun ang ever famous na pansit ng tatay ko at adobo ng sangko ko at inihaw na bangus (na sobrang favorite ko) at iba pang putahe na masarap din naman...ang saya kasi andun yung bago kong pamangkin, na pinangalanan ng sister ko na whilhelmina (sabi nga ni mami kateh...60's name on the year 2000) sobrang liit nya pa kasi she's just a one month old...ang aking pamangkin na inglisero at inglisera....nakakalungkot nga lang kasi wala ang panganay naming kapatid coz they live in mamburao, occidental mindoro.

dinner sa bahay lang kami pero, sobrang thank you ang nanay ko. sabi nga nya, "hindi pa pala tapos yung kahapon, meron pa pala ngayon". akala ko nga iiyak si mame nung sinasabi nya yung line nya...pero may dinuktong pa siya dun noh!..."meron pa ba bukas?"...hehehehe, cyempre sinabi na namin "me, wala na"...nawili ang nanay ko. pero ang totoo kung pede lang namin sya i-treat everyday for us to say 'thank you' to her, for being such a wonderful mom in the entire universe and whole world...gagawin namin, kasi wala syang katulad. para sa amin wala pa sa kalingkingan yung ginawa namin sa kanya sa mga ginawa nya para sa aming mga anak nya.

to my mommy,
happy birthday!
thank you and i love you. muah!